ARİYET BÖLÜMÜ
ARİYET BÖLÜMÜ
4184 – Safvan İbnu Ümeyye (R.a) anlatıyor: “Resûlullah (S.a.v) Huneyn savaşı sırasında benden bir miktar zırhı ariyet olarak istedi. Ben de: “Zorla (gasbederek) mi almak istiyorsun?” dedim. “Hayır!” dedi, “garantili olarak taleb ediyorum!”
Ebu Davud, Büyü’ 90, (3562).
4185 – Hz. Enes (R.a) anlatıyor: “Resûlullah (S.a.v) bir tabak istiare etmişti, kap ziyana uğradı. Sahiplerine tazmin etti.”
Tirmizi, Ahkam 23, (1360).
4186 – Semüre (R.a) anlatıyor: “Resûlullah (S.a.v) buyurdular ki: “Aldığı şeyi sahibine ödemek “el’e vecibedir.” Katade der ki: “Hasan (bunu rivayet ettiğini) unuttu ve dedi ki: “O, (yani ariyet) emanetindir. (Zayi olması halinde) sana tazmin gerekmez.”
Ebu Davud, Büyü’ 90, (3561); Tirmizi, Büyü 39, (1266)
4187 – Ebu Ümame (R.a) anlatıyor: “Resûlullah (S.a.v) buyurdular ki: “Ariyet (sahibine) verilecektir. Kefil borçludur, borç ödenmelidir.”
Tirmizi, Büyü 39, Vesaya 5, (2121), (1265); Ebu Davud, Büyü’ 90, (3569).
4188 – Hz. Ebu Hüreyre (R.a) anlatıyor: “Resûlullah (S.a.v) buyurdular ki: “Başkasına sütünden istifade etmesi için verilecek bir hayvan olarak, sütlü deve ve bol sütlü koyun ne muvafıktır. Sabah bir kap, akşam bir kap süt verir.”
Buharig, Hibe 35, Eşribe 14; Müslim, Zekat 73, (1019).